ads

Slider[Style1]

Style2

Style3[OneLeft]

Style3[OneRight]

Style4

Style5

Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν…



Το κουβάρι που περιέγραφα στο κείμενό μου με τίτλο «Μεταγραφές, παράπονα και ισπανική κονόμα» άρχισε να ξετυλίγεται νωρίς – νωρίς αυτή την εβδομάδα.

Ανακοινώθηκε επισήμως ο Rins από την Suzuki, δια χειλέων Brivio, ο οποίος φυσικά είπε και τις γνωστές παπαριές που λέγονται σ’ αυτές τις περιπτώσεις, όταν απολύεται κάποιος αναβάτης...

...«Στεναχωριόμαστε», «τον ευχαριστούμε», «έδωσε τον καλύτερο εαυτό του», «το πραγματικό του πάθος», κλπ. κλπ.

«Γι’ αυτό τον απολύσαμε» συμπληρώνω εγώ…

Εάν διασταυρώσει κάποιος τις κατά καιρούς συνεντεύξεις αναβατών και παραγόντων, τα «εν θερμώ» ρηθέντα τους κατά την διάρκεια των αγωνιστικών τριημέρων και τα δελτία τύπου των ομάδων τους που περιλαμβάνουν υποτιθέμενες δηλώσεις τους, θα αγγίξει τα όρια της παράκρουσης.

Αυτό το χολιγουντιανό περιβάλλον, για το οποίο έχουν ιδρώσει οι ισπανοί να το φέρουν στα μέτρα τους, ανταγωνιζόμενοι τις αηδείς εμπνεύσεις του Bernie Ecclestone, θα υποστεί στο απώτερο μέλλον τη Νέμεσι που καιροφυλακτεί…

Σαν τη φούσκα του χρηματιστηρίου…

Ακόμη μετράμε θύματά του «and still counting»…

Ήδη ο ακραίος χουλιγκανισμός μεγάλης μερίδας των θεατών (κυρίως οπαδών του γηραιού κυρίου των βορείων -ιταλικών- προαστίων) έχει ανοίξει την Κερκόπορτα…



Έως τώρα το grid για το 2017 έχει διαμορφωθεί ως εξής:

Yamaha: Valentino Rossi, Maverick Vinales
Honda: Marc Marquez, Dani Pedrosa
Ducati: Jorge Lorenzo, Andrea Dovizioso
Suzuki: Andrea Iannone, Alex Rins
KTM: Bradley Smith, Pol Espargaro
Aprilia: Sam Lowes, Θα ανακοινωθεί (το πιθανότερο Aleix Espargaro)
Tech3 Yamaha: Jonas Folger, Θα ανακοινωθεί (πιθανώς Johann Zarco)
LCR Honda: Cal Crutchlow

Εκκρεμούν ανακοινώσεις από: Marc VDS, Pramac Ducati, Avintia Ducati, Aspar Ducati.


Luis Salom και τηλεμετρία...



Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση της ομάδας και κατόπιν της ανάλυσης των δεδομένων της τηλεμετρίας, οι ειδήμονες της οργάνωσης, συνεπικουρούμενοι από τους ανθρώπους της SAG team, κατέληξαν στο ακόλουθο σκεπτικό:

Κατά την διάρκεια του FP2 ο Luis επιτυγχάνει τον ταχύτερό του χρόνο (01:48.608) μερικούς γύρους μετά την έναρξη του session.
Στην συνέχεια μπαίνει για το πρώτο του pit stop και αλλάζει πίσω ελαστικό. Επανέρχεται στην πίστα και στον γύρο αυτόν (της επανεισόδου του) συνέβη το μοιραίο ατύχημα.

Η τηλεμετρία δείχνει ότι έφθασε στο σημείο αναφοράς των φρένων για την 12 με μειωμένη ταχύτητα κατά 6 km/h σε σχέση με αυτήν του ταχύτερου γύρου του…
…και αυτό οφείλεται στην αργή έξοδό του από την προηγουμένη 11.

Λόγω της μειωμένης ταχύτητας, ο Luis πέφτει στα φρένα εννέα μέτρα μετά το «ιδανικό σημείο» για να διατηρήσει την κατάλληλη γωνιακή ταχύτητα στην 12.

Στην είσοδο της 12 υπάρχουν bumps, τα οποία γνωρίζουν όλοι οι αναβάτες. Ο Luis ουσιαστικώς ενεργοποίησε τα φρένα επάνω σ’ αυτά, ενώ σε όλους τους προηγούμενους γύρους του, στο συγκεκριμένο σημείο, ήδη τα είχε αφήσει, φρενάροντας νωρίτερα.

Στα bumps το μπροστινό λάστιχο «χάθηκε» με τα γνωστά τραγικά επακόλουθα.

Αυτά περιγράφει η σημερινή ανακοίνωση.

Το θέμα έχει κλείσει;;;
Δεν νομίζω...

Βάλτε τώρα που γυρίζει...



2016 χρονιά μεταγραφών…

Και οι ενδιαφερόμενοι (ο καθένας για λογαριασμό του) παίζουν το δικό τους παιχνίδι…

Ο Pol Espargaro πρώτα επιτέθηκε δια των media στους ιθύνοντες της Yamaha ότι δεν τον προσέχουν, δηλώνοντας -ούτε λίγο, ούτε πολύ- παραπεταμένος (αφού το συμβόλαιό του είναι με την ιαπωνική εταιρεία)…

Στην συνέχεια, αρχής γενομένης στο Austin, κι ενώ ήδη είχε υπογράψει διετές συμβόλαιο με την ΚΤΜ, ο Bradley Smith έβαλε το κεφάλι κάτω και έστησε τη Μ1, ξεκινώντας από λευκό χαρτί. Στο Mugello τα αποτελέσματα της δουλειάς του και των μηχανικών του φάνηκαν…

Ο Espargaro ξανά - έχασε την ψυχραιμία του, αφού παρέμενε στον αέρα για το 2017…

…και ο Jarvis έβαλε τα πράγματα στην θέση τους, δηλώνοντας στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους ότι δεν θα μπορούσε να τον προωθήσει στην εργοστασιακή ομάδα, διότι οι επιδόσεις του είναι ένα «κλικ» κάτω από τις προαπαιτούμενες, συμπληρώνοντας ότι με τη μοτοσυκλέτα που του έχει δοθεί θα έπρεπε να είναι αποτελεσματικότερος…

 Όταν ο Poncharal έκανε μια πρώτη συζήτηση με τον Smith στις αρχές της χρονιάς για το τι μέλλει γενέσθαι το 2017 (και τον έβαλε στο «τριπάκι» της κόντρας με τον Pol για το 2016) είχε διαφανεί ότι η μια θέση της ομάδας (που είναι «καπαρωμένη» από την Yamaha) είναι διαπραγματεύσιμη. Από την άλλη, ο Herve μπήκε στην διαδικασία επιλογής ανάμεσα σ’ έναν εξαιρετικό (εάν το αποδείκνυε για δεύτερη συνεχή χρονιά) Bradley ή την πρόσληψη ενός νέου ταλέντου (αφού αυτός υποτίθεται ότι είναι ο ρόλος της Tech3)…

Η περηφάνεια του Smith δεν επέτρεπε τέτοιους είδους «συγκρίσεις» κατόπιν των περσινών του αποτελεσμάτων, αλλά και των νέων δεδομένων…
…Φέτος, με τους νέους περιορισμούς, έπρεπε να ξεκινήσουν από την αρχή, όσο ο Pol βολτάριζε με έτοιμη από τo εργοστάσιο Μ1 (και εκ του πονηρού διαμαρτυρόμενος, στοχεύοντας στην άδεια θέση του Lorenzo).

Θεώρησε ότι η διαδικασία επιλογής τον αδικεί και «την έκανε» νωρίς, χειριζόμενος τη μεταγραφή του με αξιοπρέπεια.

Παρ’ όλη όμως τη νέα του συμφωνία, το φαλακρό φιλότιμο παιδί, παρέα μ’ αυτήν την προσωπικότητα που ακούει στο όνομα Guy Coulon, τρέχουν και δεν φθάνουν για να είναι η μοτοσυκλέτα τους ανταγωνιστική.


Κατόπιν των δηλώσεων Jarvis, ο Espargaro το πήρε απόφαση και άνοιξε το τριώδιο των διαπραγματεύσεων…

Τρεις ήταν οι προτάσεις στο τραπέζι.
Της KTM, της Avintia και η τρίτη ήταν της Yamaha για την ομάδα όμως του Poncharal (ουσιαστικώς, επέκταση του ήδη υπάρχοντος συμβολαίου).

Δεδομένου ότι ο ισπανός τα έκανε μαντάρα με τους μπλε (και παρ’ όλα αυτά ο Jarvis πρότεινε παράταση του συμβολαίου) προσανατολίστηκε στις δύο άλλες προτάσεις.

Η πρόταση της Avintia είχε ενδιαφέρον.
Ο Paolo Ciabatti δήλωσε στην ισπανική AS ότι θα δώσει δύο Ducati 2017 στην ομάδα για την επόμενη χρονιά (ίδιες μ’ αυτές των Lorenzo και Dovi) και ότι θα ήταν ευτυχής εάν παρέα με τον Barbera, θα οδηγούσε τη νέα μοτοσυκλέτα και ο Pol, με τον οποίον, συμπλήρωσε, (σε περίπτωση μεταγραφής του στην Avintia) θα υπογραφεί συμβόλαιο συνεργασίας απ’ ευθείας με το Borgo Panigale.

Παρένθεση… Αυτό σημαίνει ότι είτε ο Baz δεν υπολογίζεται για του χρόνου, είτε θα συνεχίσει με κάποια υποδεέστερη έκδοση (την 15 ή την 14.2, δεδομένου ότι οι 16 λογικά θα μετακομίσουν στην Pramac)…
Κι επειδή ο Ciabatti μίλησε για ριζική αναβάθμιση της ομάδας, ίσως υπάρξει τρίτη συμμετοχή με κάποιον τρόπο... Κλείνει η παρένθεση…

Προφανώς, επειδή ο Pol δεν είχε διάθεση να σερβιριστεί μια από τα ίδια («εργοστασιακό» συμβόλαιο σε δορυφορική ομάδα) τελικώς επέλεξε τους αυστριακούς και η επίσημη ανακοίνωση της συνεργασίας τους θα δημοσιοποιηθεί κατά την διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου στην Βαρκελώνη.

Εν κατακλείδι, ο Smith δεν γλυτώνει απ’ αυτόν…

Η συνέχεια τώρα αφορά την άδεια θέση της Yamaha στην Tech3, την αμφισβητούμενη θέση του έτερου Espargaro στην Suzuki και αυτήν της Ducati στην Avintia.
Υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι η Pramac δεν θα προβεί σε αλλαγές…
Όσο για τον Cecchinello, Κύριος οίδε…

σ.σ. Σε εκκρεμότητα παραμένουν επίσης α. η πιθανότητα εμπλοκής του γάλλου Johann Zarco με Suzuki (σε ποια όμως ομάδα), β. η εμπλοκή ή όχι του Alex Rins (απομένουν γι’ αυτόν Suzuki και Aprilia, σύμφωνα τουλάχιστον με την διατυπωμένη επιλογή του να ενταχθεί μόνον σε εργοστασιακή ομάδα) και γ. η αμφισβητούμενη αύξηση του αριθμού αναβατών στην entry list του 2017.


Λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένα...



Χωρίς βροχή, αλλά με σκόρπια νερά και έντονη υγρασία σε πολλά τμήματα της πίστας εξελίχθηκε η διαδικασία των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στο Mugello, αποθαρρύνοντας το μισό σχεδόν grid να συμμετέχει στην διαδικασία.
Εξ’ ου και τα «περίεργα» αποτελέσματα…

Οι αναβάτες που συμμετείχαν είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν την συμπεριφορά των βρόχινων και intermediate ελαστικών της Michelin. Τα δεύτερα δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από την εποχή που η Bridgestone χρήσθηκε η μονομάρκα του MotoGP.

Και τις δύο φάσεις ξεκίνησε ο Michele Pirro και στην συνέχεια ακολούθησαν οι υπόλοιποι.

Ο ιταλός δοκιμαστής της Ducati θα είναι για άλλη μια φορά το wild card του αγώνα, ενώ έντονη είναι η παρουσία του Casey Stoner στα κόκκινα boxes, συζητώντας με όλους τους αναβάτες και τους μηχανικούς της αρμάδας.

Ο Gigi κόβει – ράβει από φέριγκ έως αεροτομές, «όλα τα σφάζω – όλα τα μαχαιρώνω», δεδομένου ότι παίζει εντός έδρας, η διαμόρφωση της πίστας τον βολεύει και εν πάσει περιπτώσει, βρε αδελφέ, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερον ετοιμοπόλεμος για το 2017, όταν θα σκάσει μύτη η βαριά βιομηχανία μετάλλου…

Και φυσικά, όπως κάθε χωριό διαθέτει τον τρελό του, έτσι και το MotoGP διαθέτει τον Baz του…
…ο οποίος εξ’ αρχής όρμησε στην πίστα με slicks!

Στο box της Yamaha ξανασηκώθηκε παραβάν κατά τα λεγόμενα των επί τόπου ρεπόρτερς, ενώ ο Vale μπαινόβγαινε στην πίστα χωρίς να ολοκληρώνει γύρους, δοκιμάζοντας στην έξοδο του pitlane εκκινήσεις…

Ο Dylan του motogp.com κατόρθωσε να τρυπώσει στο box του Vale και ανέφερε ότι οι μηχανικοί ασχολούνται με τα υγρά του συμπλέκτη, ενώ λίγο αργότερα η Yamaha επιβεβαίωσε (αορίστως) ότι ο Rossi δοκιμάζει «κάτι» στον συμπλέκτη, γι’ αυτό και σηκώθηκε ο «τοίχος».
Οι μεταβολές στον συμπλέκτη δεν ήταν μόνον μηχανικές, αλλά και λογισμικές, εξ’ ου και οι συνεχείς δοκιμές εκκίνησης.

Περισσότερα σε λίγο για το FP2…

Ο Danilo, οι bodyguards και άλλες περιπέτειες...



Εν τέλει, συνέντευξη τύπου «Θανάση πάρε τ’ όπλο σου» δεν είχαμε…

Παρ’ όλο που εντός αιθούσης συνέβαινε το αδιαχώρητο, παρακολούθησα την ίσως συντομότερη (σε χρονική διάρκεια) press conference της ιστορίας του MotoGP.

Όπως ανεμένετο, οι καλεσμένοι ήταν επτά και φαντάζομαι, λόγω έλλειψης χώρου, δεν εκλήθη ο Dovi, ο οποίος επίσης έχει υπογράψει την ανανέωση του συμβολαίου του για δύο εισέτι χρόνια.

Παρόντες οι: Jorge Lorenzo, Marc Marquez, Valentino Rossi, Dani Pedrosa, Andrea Iannone, Maverick Vinales και Danilo Petrucci.

Θα αναφερθώ σε μερικά σημεία που μου προξένησαν εντύπωση. Όπως γνωρίζετε καλά, όσοι από εσάς με διαβάζετε, δεν ασχολούμαι με τις συνηθισμένες γενικολογίες των ερωτωμένων.

Κατά την άποψή μου τέσσερα ήταν τα σημεία ενδιαφέροντος αυτής της συνέντευξης:

1.  Οι ελάχιστες ερωτήσεις των δημοσιογράφων (δεδομένου ότι ξεκινά το grand prix στην γενέτειρα του Rossi),
2.  Η συγκινησιακή φόρτιση των Iannone και Petrucci (στα πρόθυρα βουρκώματος) για διαφορετικούς λόγους ο καθένας,
3.  Το ευχάριστο και ανάλαφρο στυλ του Dani, ο οποίος όμως θύμιζε λίγο και παιδί που γύριζε από κάποια σκανδαλιά,

 4.  Το «επιχειρησιακό» ύφος του Maverick, λες και γύρισε από αναχαίτιση, δηλώνοντας «the job is done»,
5.  Η γλώσσα του σώματος του Marc, ο οποίος σου δίνει την αίσθηση ότι επιθυμεί να μιλά όσο το δυνατόν λιγότερο και ότι έχει μπει σε μια διαδικασία -με διακριτικό τρόπο- να τα ξαναβρεί με τον Vale, αποφεύγοντας οτιδήποτε μπορεί να δημιουργήσει ένταση μεταξύ τους, εν αντιθέσει με τον
6.  Jorge Lorenzo, ο οποίος θα ‘σκαγε εάν δεν έλεγε πάλι τα δικά του…
7.  Όσο για τον Vale…

Ο Jarvis ήταν φυσικά παρόν «δια παν ενδεχόμενον» δεδομένου ότι α. ο Jorge έχει σηκώσει τους τόνους το τελευταίο διήμερο, β. ο Valentino παίζει εντός έδρας και γ. ο Vinales ανακοίνωνε την ένταξή του στους κόλπους των μπλε. Δεν είναι τυχαίο ότι η κάμερα τον αποθανάτισε αρκετές φορές (σκεπτικό και ελαφρώς συνοφρυωμένο)…

Ο Maverick χρησιμοποίησε μια φράση, για την οποία είμαι βέβαιος ότι ο Brivio θα έγινε έξαλλος όταν την άκουσε:
«Νομίζω ότι στην Yamaha θα μεγαλώσω πολύ» είπε…

…και αυτό που δεν ξέρω είναι αν ο άνθρωπος εννοούσε ότι, οδηγώντας Yamaha, θα είναι σε θέση να διεκδικεί podiums και νίκες ή κυριολεκτούσε, αφού εννοιολογικά η λέξη «grow up» σημαίνει «ενηλικιώνομαι, ωριμάζω»…

…Εάν εννοούσε το δεύτερο ουαί κι αλλοίμονό του…

Βεβαίως, μ’ αυτούς τους ισπανούς, (πόσο δε μάλλον με τους ιταλούς), δεν βγάζεις άκρη. Είναι σχεδόν ανεπίδεκτοι μαθήσεως ξένων γλωσσών και πολλές φορές χρησιμοποιούν λέξεις, η εκφορά των οποίων καθίσταται παρεξηγήσιμη.
Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Vale, ο οποίος είναι «σαράντα χρόνια φούρναρης» και πολλές φορές τα λέει ιταλικά για να τον βοηθήσουν οι διπλανοί του…

Ο Iannone επιβεβαίωσε εμμέσως αυτά που έγραφα προχθές, δηλαδή ότι δεν «τα βρήκε» με την Ducati σε κάποιους από τους όρους του προτεινομένου συμβολαίου. Όρους που προφανώς αποδέχθηκε αμέσως ο Dovi.

Για να πω την μαύρη μου αλήθεια, πάλι εγώ ο συνομωσιολόγος έχω την αίσθηση ότι το Borgo Panigale μάλλον εσκεμμένα οδήγησε τα πράγματα εκεί δια της προσφοράς του.
Οι μεσημεριανές δηλώσεις του Dovi ενισχύουν τις υποψίες μου. Τα κεφάλια της ομάδας τον ήθελαν να παραμείνει, κι αυτό είναι που υπαγορεύει η λογική.
Έχει φάει επί σειρά ετών την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας στο κεφάλι και -επιπλέον- έχει άριστες σχέσεις με τον Jorge. Πάει να πει ιδανικός σχηματισμός για την διεκδίκηση του τίτλου, με ενορχηστρωτή τον Dall’Igna.

Ο Danilo αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση. Αυτό το παιδί, όταν μιλά μου θυμίζει τον τίτλο ενός παλιού σήριαλ του ΑΝΤ1… «Ψίθυροι καρδιάς»… Γελά και συγκινείται με την ίδια ευκολία που πίνει κάποιος νερό. Και το περίεργο είναι ότι μεταδίδει ακριβώς τα ίδια συναισθήματα και σ’ αυτούς που τον παρακολουθούν την δεδομένη στιγμή. Αφοπλιστικά ειλικρινής αποστομώνει τους πάντες. Δεν θυμάμαι άλλον αναβάτη να μιλά και οι δημοσιογράφοι να χειροκροτούν. Δύο φορές έχει κληθεί φέτος στην αίθουσα τύπου, δύο φορές έχει χειροκροτηθεί.
«Στόχος μου ήταν να παραμείνω όρθιος στη μοτοσυκλέτα έως τον τερματισμό του Le Mans. Η τελική κατάταξή μου ήταν αποτέλεσμα τύχης, διότι πολλοί αναβάτες υπήρξαν άτυχοι και έπεσαν. Υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να τερματίσω δωδέκατος»…

«Κατά την διάρκεια της απουσίας μου λόγω του τραυματισμού, μου έλειψαν οι συνάδελφοι αναβάτες, μου έλειψαν οι άνθρωποι του paddock, μου έλειψαν οι μηχανικοί… μου έλειψαν ακόμη και οι δημοσιογράφοι»…
...κι εκεί «έπεσε το γέλιο της αρκούδας» ακολουθούμενο από το ανάλογο χειροκρότημα… και συμπλήρωσε:
«είναι σα να σε ρωτούν ποιος είναι ο αγαπημένος σου εφιάλτης»…
Και κατέληξε: «την Κυριακή θα γράψω απλώς χιλιόμετρα, γιατί προς το παρόν αυτό επιβάλλεται να γίνει … και θα γίνει»…

Και μετά ήρθε το καλύτερο:
«Η καλή πλευρά αυτού του τραυματισμού, με τις δύο πλάκες και τις είκοσι βίδες, είναι ότι απέκτησα ένα σίγουρο μετεωρολογικό δελτίο. Σε κάθε αλλαγή καιρού οι ενοχλήσεις στο χέρι μου είναι έντονες. Σας λέω λοιπόν να μην ανησυχείτε που βρέχει σήμερα. Από αύριο ο καιρός θα είναι καλός»…
…και φυσικά ακολούθησε το ανάλογο γέλιο και πάλι…
(πλην του Jorge βεβαίως – βεβαίως)…

Καπάκι μετά τη χαρά, η συγκίνηση και πάλι…
«Όταν χάνεις το πιο σημαντικό πράγμα, στην περίπτωσή μου το να οδηγώ τη μοτοσυκλέτα αυτή, συνειδητοποιείς ποιες είναι οι προτεραιότητές σου σ’ αυτήν την ζωή. Και τελικώς, μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, όμως χρειαζόταν αυτός ο τραυματισμός για να καταλάβω το πόσο σημαντικό είναι όλο αυτό για μένα»…
Ο Danilo φανερά συγκινημένος και…
Όλοι οι υπόλοιποι ξεροί…

Για τον Maverick είχα γράψει πριν από λίγο καιρό ότι μου είναι πολύ συμπαθής και μου άρεσαν οι low profile δηλώσεις του, φαίνεται όμως ότι αυτή η καταραμένη θέση στη Yamaha αλλοτριώνει γρήγορα τους ανθρώπους…
Ρωτήθηκε για το ποιος, κατά την γνώμη του, θα πρέπει να είναι ο «συνάδελφος» του Iannone στην Suzuki και ο μικρός απάντησε:
«Δύσκολο να πεις. Νομίζω ότι ο Aleix πάντα δούλευε πολύ σκληρά και πάντα έφερνε καλά αποτελέσματα. Ακόμη και στη Jerez τερμάτισε μπροστά από μένα. Εάν κρατήσουν τον Aleix θα είναι μια δυνατή ομάδα, όμως θα πρέπει να δουν και το μέλλον τους. Ο Rins είναι ένας πολύ δυνατός αναβάτης για το μέλλον. Το δίλημμα είναι στο εάν χρειάζονται την εμπειρία ή ένα νέο ταλέντο»…

Το αφήνω ασχολίαστο… Προς το παρόν…

Το παιχνίδι παρασκηνίου μεταξύ Jarvis και Brivio «ψήλωσαν» τον μικρό και μάλλον δικαιώνεται ο μάνατζερ του Dovi, ο οποίος προ μιας μόλις εβδομάδος δήλωνε ότι όλο το «σούρτα – φέρτα» με τον Vinales είναι λίγο εκτός πραγματικότητας (συμπληρώνοντας ότι το μοναδικό αποδεδειγμένα νέο ταλέντο του MotoGP είναι ο Marquez).

Και κλείνω με Lorenzo και Marquez…

«Μάθαμε ότι η Dorna προσέλαβε bodyguards για να σας προφυλάξουν. Θεωρείτε ότι αυτό ήταν αναγκαίο; Νιώθετε ότι απειλείσθε;» ήταν η ερώτηση του δημοσιογράφου.

«Ίσως έξω από τον χώρο του paddock» απάντησε ο Lorenzo. «Υπάρχουν πολλοί θεατές στην Ιταλία και ποτέ δεν γνωρίζεις πως μπορεί να αντιδράσουν. Συνεπώς, οι σωματοφύλακες θα είναι εκεί. Εάν χρειαστεί θα είναι έτοιμοι για δουλειά»…
Οι δημοσιογράφοι και οι αναβάτες γελούν…
Ο Vale ανέκφραστος…

Ο Marquez το χειρίστηκε εντελώς διαφορετικά…
«Από χθες που είμαι εδώ νιώθω πραγματικά πολύ καλά. Οι fans είναι εδώ. Μου ζητήθηκαν αυτόγραφα και υπέγραψα πολλά. Σήμερα το πρωί, βγαίνοντας από το motor home είδα έναν σωματοφύλακα να με περιμένει και εντίμως είπα στην Dorna ότι δεν τον χρειάζομαι. Θέλω να νιώθω φυσιολογικός άνθρωπος. Είναι άλλο ένα σιρκουί και νομίζω ότι συμμετέχουμε σ’ ένα σπορ που δεν συμβαίνουν τέτοιου είδους γεγονότα.
Συνεπώς, τους ζήτησα να τους αποσύρουν και πραγματικά νιώθω υπέροχα»…

Εν κατακλείδι...
Άποψή μου είναι ότι ο Vale πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω.
Ό γέγονε, γέγονε…
Ο Marc αποδεικνύει εμπράκτως ότι επιθυμεί αυτή η ιστορία να λήξει…

Βέβαια, συνήθως οι παππούδες δύσκολα ξεχνούν, όμως «το γινάτι βγάζει μάτι» που λέει κι ο λαός μας…

Βρέχει συμβόλαια - Καιρός για δύο...



Μάλλον η ισπανική ντρίμπλα (μέσω δημοσιεύματος αξιόπιστης δημοσιογράφου) για υποτιθέμενη μεταγραφή του Dani στην Yamaha πέτυχε τον στόχο της και ο Vinales έσπευσε…

Συνεπώς, το δημοσίευμα του Solo Moto που ανήρτησα προ διημέρου ήταν ακριβές (περί υπογραφής συμφωνίας Vinales και Yamaha).

…και εντελώς συμπτωματικά, είκοσι τέσσερεις ώρες αργότερα, το HRC ανακοίνωνε επισήμως την ανανέωση συνεργασίας του με τον Dani Pedrosa, η οποία -ειρήσθω εν παρόδω- ξεκίνησε το 2001 με την παρθενική του εμφάνιση στα 125 c.c. …
…Δηλαδή, δέκα οκτώ συναπτά έτη συνεχούς συνεργασίας με την Honda.
Στο μεταξύ, οι απανταχού της γης δημοσιογράφοι του ειδικού τύπου διατυπώνουν εγγράφως τις σκέψεις τους για τα πιθανά σενάρια που αφορούν τις υπολειπόμενες μεταγραφές, καθώς και για το εικαζόμενο παρασκήνιο της διαρροής της δήθεν αλλαγής στρατοπέδου του Dani.

Οι «συνομωσιολόγοι» του διεθνούς τύπου κατ’ αρχήν παραδέχονται ότι ελάχιστοι (μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού) γνωρίζουν πραγματικά τι έχει συμβεί (και φυσικά δεν θα αποκαλύψουν ποτέ τις πηγές τους, ακόμη και αν εσκεμμένα οι πληροφορίες περί μεταγραφής του Dani υπήρξαν ψευδείς).
Τα διατυπωμένα σενάρια είναι τέσσερα:
α. η Yamaha κυκλοφόρησε σκοπίμως ότι τα βρήκε με τον Dani για να σπρώξουν τον μικρό προς αυτούς,
β. η Suzuki έβγαλε την «βρώμα» για να υποβαθμίσει στα μάτια του μικρού την Yamaha (ότι δεν αποτελεί, δηλαδή, την πρώτη προτεραιότητα του Jarvis και της παρέας του) και να παραμείνει, με φόντο και επιχείρημα πάντα την αναβίωση της εποχής Schwantz,
γ. οι άνθρωποι του Dani κυκλοφόρησαν εντέχνως τη σχετική «είδηση» για να ενεργοποιήσουν το HRC υπέρ του, δεδομένου ότι τηρούσαν έως εκείνη την στιγμή σιγήν ιχθύος, και να υπογράψουν νέο συμβόλαιο συνεργασίας,
δ. η Dorna είναι υπεύθυνη του «ράδιο – αρβύλα» είτε για να προσθέσει έναν πέμπτο πόλο έλξης (fantastic five), είτε για να αναβιώσει το «παραμύθι» (Schwantz – Suzuki), δύο ενδεχόμενα που μεταφράζονται σε ακόμη μεγαλύτερες εισπράξεις για το ταμείο της.

Το τι ακριβώς συνέβη, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ…

Το γεγονός είναι πως ο Brivio (προς τιμήν του) δεν έκανε χρήση της option που περιλαμβανόταν στο αρχικό συμβόλαιο του Maverick και να τον εγκλωβίσει για έναν ακόμη χρόνο. Ως έξυπνος άνθρωπος γνωρίζει καλά πως το να υποχρεώνεις (στην ουσία) έναν πιτσιρικά (που βράζει το αίμα του), να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα, όσο ο νους του ταξιδεύει αλλού, δεν αποτελεί και την σοφότερη κίνηση.
Έκανε την προσφορά του δελεαστικότερη, όμως απέτυχε. Τώρα θα πρέπει να αποφασίσουν στη Suzuki τον αντικαταστάτη του.

Στο μεταξύ, μάλλον ο Iannone βγήκε διαθέσιμος στην αγορά εργασίας, όπου ψάχνει και ψάχνεται κατά τα συνήθη.
Το γερμανικό motosport.com δημοσίευσε προ τετραώρου ότι ο Dovi ανανέωσε με την Ducati, παρ’ όλο που ο Ciabatti ισχυριζόταν δημοσίως ότι θα αποφασίσουν μετά το Mugello και το πιθανότερο είναι ότι θα ανακοινωθεί επισήμως κατά την διάρκεια του αγωνιστικού τριημέρου στο ιταλικό GP.
Ο διεθνής τύπος αναφέρει ότι τις τελευταίες ημέρες ο Iannone βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Suzuki για την θέση του απερχομένου Vinales.
Το δε γνωστό σε όλους Sky (χορηγός της ομάδας του Vale στη Moto3) ανέφερε στο portal του ότι είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο Iannone θα καταλήξει στην Suzuki, μαζί με τον Aleix…
…Ισχυρίζεται, επιπροσθέτως, ότι ο Iannone ήταν αυτός που αποφάσισε, αφού το Borgo Panigale ανακοίνωσε και στους δύο αναβάτες ότι, λόγω του υψηλού κόστους απόκτησης του Jorge (περίπου 12 εκατομμύρια ανά έτος), δεν είναι σε θέση να διαθέσει περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο για την προς συζήτηση θέση. Η προσφορά έγινε κατ’ αρχήν στον crazy Joe, ο οποίος την αρνήθηκε ευθύς εξ’ αρχής και ξεκίνησε τις συνομιλίες με τον Brivio.

Αντιθέτως, ο Dovi, παρ’ όλο που υπήρξε αποδέκτης δύο προσφορών (από την ΚΤΜ και την Aprilia), προτίμησε να αποδεχθεί τους όρους που τέθηκαν, συμφωνώντας ουσιαστικώς να αμειφθεί με το ήμισυ του ποσού της τρέχουσας συμφωνίας (και που λήγει στο τέλος του έτους).

Παραλλήλως, «παίζει» το όνομα του Rins, ο οποίος έχει αποφύγει την ένταξή του σε κάποια δορυφορική ομάδα, διότι, όπως έχει δηλώσει, τον ενδιαφέρει μια θέση σε εργοστασιακή ομάδα.
Δεδομένων των παραπάνω, τρία είναι τα ενδεχόμενα: α/ Suzuki (στην θέση του Aleix), όχι και τόσο πιθανό σενάριο, αφού δεν είναι δυνατόν η Suzuki να απαρνηθεί την πλούσια εμπειρία του Espargaro σε διαφορετικές μοτοσυκλέτες (και στην ίδια), β/ ΚΤΜ και γ/ Aprilia.

Από την άλλη μεριά υπάρχει και η εκκρεμής υπόθεση του Johann Zarco, ο οποίος ναι μεν έχει συμφωνήσει με την Suzuki για ανεπίσημες δοκιμές, όπως επίσης και συμμετοχή του στις 8 ώρες της Suzuka, ωστόσο δεν έχει αναφερθεί κάτι παραπάνω για το 2017. Πριν από μερικές ημέρες αναφέρθηκε στον διεθνή τύπο ότι οι επικεφαλείς στο Hamamatsu σκέπτονται σοβαρά την σύσταση δορυφορικής ομάδας και πιθανολογείται ότι ίσως ο Zarco προορίζεται γι’ αυτήν.

Και μια που μιλάμε για Suzuki, κυκλοφορεί ευρέως η φήμη ότι ο Cecchinello προβληματίζεται μήπως και «το γυρίσει» στους γαλάζιους, ωστόσο είναι πολλά τα χρόνια με το HRC και επιπλέον υπάρχει και ο Crutch…

Η έως τώρα entry list του 2017 έχει διαμορφωθεί ως εξής:


Στο μεταξύ, ο Jorge, όπου σταθεί κι όπου βρεθεί, στάζει δηλητήριο επί παντός του επιστητού…

Ο βρετανός Simon Patterson αναφέρει στην Motorcycle News ότι ο Jorge με δηλώσεις του απαξίωσε τους δύο αναβάτες της Ducati (έξι μήνες πριν την έναρξη της συνεργασίας του με τους κόκκινους):

«Προφανώς, η Ducati θα είναι ιδιαίτερα δυνατή στο Mugello, δεδομένων των ευθειών και των πολλών δοκιμών που έχει πραγματοποιήσει στην συγκεκριμένη πίστα. Ωστόσο, νομίζω ότι δεν μετρούν και πολύ στο κυνήγι του πρωταθλήματος, δεδομένων των λαθών και των δύο αναβατών της. Άρα, αντί αυτών, θα πρέπει να συγκρίνεται το επίπεδό μου με αυτό του Marc και του Rossi.
Το Mugello είναι μια πίστα που λατρεύω, ίσως η πλέον αγαπημένη μου. Μπορώ να εκμεταλλευτώ όλα μου τα προτερήματα και τα δυνατά μου σημεία εκεί. Επίσης, είναι θαυμάσιο το γεγονός ότι φθάνω στην ιταλική πίστα προπορευόμενος στην βαθμολογία».

Ο άνθρωπος, κάθε πόνο που προκαλεί με τις ανόητες δηλώσεις του, τον παρουσιάζει ως κινδυνολογία των "θυμάτων" του...

Μέχρι εκεί "της κόβει" της προπαγάνδας του...

Γεγονός ή άλλη μια δημοσιογραφική αγγινάρα;



Η ιστοσελίδα του ισπανικού Solo Moto ανήρτησε αργά χθες το βράδυ δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο ο Maverick Vinales υπέγραψε χθες το απόγευμα συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με την Yamaha.

Το συγκεκριμένο portal ισχυρίζεται ότι δεν μπήκε στην διαδικασία φημών και δημοσιευμάτων που αναπαράγουν μια ατέρμονη μεταγραφολογία. Απλώς περίμενε τις εξελίξεις. Καυτηριάζει δε με τον δικό του τρόπο τη νέα τάση του διαδικτύου για τις «πρωτιές της ιντερνετικής δημοσιογραφίας», οι οποίες είναι υπεύθυνες για την διασπορά ανακριβών «ειδήσεων»…
…και συμπληρώνει ότι η επίσημη ανακοίνωση θα γίνει δια χειλέων Maverick στην press conference του Mugello, την Πέμπτη το απόγευμα.

Εάν όντως τα πράγματα είναι έτσι, τότε προφανώς δεν αρέσουν τα ρίσκα στον ισπανό αναβάτη, τουλάχιστον όσον αφορά την καριέρα του και η επιχειρηματολογία του Brivio λίγο επηρέασε τον φιλόδοξο μικρό.

Συνεπώς, από την ερχόμενη εβδομάδα θα υπάρξει νέος κύκλος δημοσιευμάτων που θα αφορά τις επιλογές του Brivio για αντικατάσταση του Vinales στην Suzuki και φυσικά την εκκρεμούσα κατάσταση στην Ducati για το ποιος από τους δύο νυν αναβάτες της θα παραμείνει στη θέση του (εάν δεν αντικατασταθούν και οι δύο).

Επίσης, άλλο ένα σημαντικό θέμα που δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη είναι το αν ο Forcada θα ακολουθήσει τον Lorenzo ή θα παραμείνει στην Yamaha βοηθώντας τον προκύψαντα νεαρόν.

Εάν παραμείνει θα αποτελέσει ένα μεγάλο ατού του Maverick στην προσπάθειά του για διεκδίκηση του τίτλου.

Σε αντίθετη περίπτωση, ο Jorge θα έχει άλλο ένα δυνατό χαρτί στον επιδιωκόμενο νέον στόχο του…

To be or not to be in Yamaha ?



Τελικώς η αναμενόμενη ανακοίνωση του Vinales δεν έγινε στην συνέντευξη τύπου των τριών αναβατών του podium.

Ο Maverick ρωτήθηκε μεν, δεν απάντησε δε…

Είπε απλώς ότι θέλει να το σκεφτεί λίγο ακόμη με καθαρό μυαλό, σε ήρεμο περιβάλλον (δηλαδή σπίτι του), δεδομένου ότι στην πίστα είναι άλλες οι προτεραιότητες που τον απασχολούν.

Συνεπώς, αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο έως τον επόμενο γύρο στο Mugello.
Στην αρχή της εβδομάδας, ο Simon Patterson, διαπιστευμένος ρεπόρτερ της Motorcycle News στο MotoGP, ανέφερε ότι αξιόπιστες πηγές του στην Yamaha του εμπιστεύτηκαν ότι η εταιρεία σκέπτεται σοβαρά το ενδεχόμενο ένταξης του Dani στην ομάδα της, δεδομένου ότι έχει αποδεχθεί τους όρους του προτεινομένου απ’ αυτήν συμβολαίου.
Την Πέμπτη όμως η Nadia Tronchoni, εξαιρετική δημοσιογράφος της μεγάλης ισπανικής εφημερίδας El Pais (και μια από τις πλέον αξιόπιστες ρεπόρτερ του MotoGP καθ’ ομολογίαν των συναδέλφων της), έγραψε ότι η συμφωνία μεταξύ Dani και Yamaha έχει ήδη υπογραφεί…

Εάν όντως έχει συμβεί, αναρωτιέμαι τι ακριβώς έχει να σκεφτεί ο Vinales;;;

Ο David Emmett ίσως απεικόνισε την πραγματικότητα 1:1, γράφοντας ότι: «ίσως ο Vinales υπήρξε θύμα της υπέρ - προβολής του»…

Κλίμα ζυμώσεων...



Το Le Mans ante portas...

... κι ενώ ο Pol τα έχει βάλει με την Yamaha (παρ’ όλο που αυτή είναι που τον πληρώνει) για θέματα αναβαθμίσεων και ελλιπούς προσωπικού, ο Poncharal κατ’ αρχήν τον έκραξε και στην συνέχεια υπέγραψε συμβόλαιο ενός χρόνου (με δικαίωμα επέκτασης ακόμη ενός) με τον πολλά υποσχόμενο αναβάτη της Moto2, τον Jonas Folger, ο οποίος θα πραγματοποιήσει τις πρώτες του δοκιμές με την Tech3 στο μετά την Valencia καθιερωμένο τεστ, στο τέλος της αγωνιστικής χρονιάς.

Ο Herve για άλλη μια φορά με εντυπωσιάζει με τον τρόπο που σκέπτεται, αποφασίζει και ενεργεί.
Στις δηλώσεις του, μετά την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας, είπε επί λέξει:

«Σκέφτηκα πολύ και αναρωτήθηκα ποιος αναβάτης θα μπορούσε να αντικαταστήσει επαξίως τον Bradley Smith»…

Αυτός είναι ο Poncharal και πραγματικά του άξιζε ο Smith, όπως τώρα του αξίζει ο Folger.
Και θα αποδειχθεί για άλλη μια φορά ότι ο γάλλος πολυπράγμων manager ενίοτε επενδύει πολύ καλύτερα από τα κεφάλια των εργοστασιακών ομάδων.

Υπενθυμίζω ότι η Tech3 έχει δικαίωμα για την επιλογή ενός αναβάτη, ενώ ο δεύτερος αποτελεί επιλογή της Yamaha.

Και με τις δηλώσεις Espargaro δεν βλέπω να υπάρχει συνέχεια στην συνεργασία του με την Yamaha, εκτός εάν γνωρίζει κάτι που δεν γνωρίζουμε οι υπόλοιποι…

…Διότι είναι η δεύτερη επίθεσή του στην Yamaha τον τελευταίο μήνα…

Πιέζει ή πιέζεται;;;

Πάντως, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό, το κάνει με τον γνωστό άκομψο τρόπο της οικογένειας Espargaro...

Jacta Alea Est



ή ελληνιστί "ο κύβος ερρίφθη" και ... τα σκυλιά δεμένα.

Ο Jorge...

…Πριν από μερικές μόλις ημέρες δεν απαντούσε σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις, όταν δεν γούσταρε τις δημοσιογραφικές απόψεις…
Ο άνθρωπος έχει έλθει απ’ τον Αλδεβαράν, γνωστόν αστέρα του σύμπαντος που κατοικείται (ο αστέρας) από Μάρδες…
…Κάτι αλλόκοτα πλάσματα που αντέχουν όσα λένε, όπως η ανοησία αντέχει τον εαυτόν της.

Φαίνεται πως κατά τον είρωνα και απρόσιτο ισπανό, προβοκατόρικες είναι οι ερωτήσεις που δεν έχουν πάρει έγκριση από τις απαντήσεις…

Τελικώς, ο κύβος ερρίφθη και με τη σειρά τους ο καθένας, Jarvis και Ciabatti έλυσαν την σιωπή τους με την απαιτούμενη προτεραιότητα, τηρώντας το πρωτόκολλο γι’ αυτές τις περιπτώσεις.

Το μεσημέρι της 18ης Απριλίου ο Jarvis, σ’ ένα δελτίο τύπου δέκα γραμμών:

α. ανακοίνωσε τη λήξη της συνεργασίας Yamaha – Lorenzo,
β. υπενθύμισε τα στατιστικά (41 νίκες, 99 podiums, 141 αγώνες, 3 παγκόσμιοι τίτλοι),
γ. εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της εταιρείας για τα επιτεύγματα του ισπανού αναβάτη, ευελπιστώντας ότι θα πολλαπλασιαστούν (τα επιτεύγματα) έως τη λήξη του συμβολαίου του στην φετινή Valencia,
δ. ευχήθηκε τα καλύτερα για τη μελλοντική του πορεία,
και τέλος,
ε. επιφυλάχθηκε για την γνωστοποίηση του ονόματος του αντικαταστάτη του έως ότου διασφαλιστούν οι όροι της νέας συνεργασίας.

Αυτά από την πλευρά των μπλε…

Μερικά λεπτά αργότερα η Ducati ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας της με τον Lorenzo από το 2017, η οποία, βάσει του υπογραφέντος συμβολαίου, θα είναι διετής.

Η δική της ανακοίνωση ήταν ακόμη λακωνικότερη αυτής της Yamaha:

«Η Ducati ανακοινώνει ότι υπέγραψε συμφωνία με τον Jorge Lorenzo, σύμφωνα με την οποίαν ο ισπανός αναβάτης θα συμμετάσχει στα πρωταθλήματα του 2017 και 2018 με την Desmosedici GP.
Ο Lorenzo, γεννημένος στην Palma de Mallorca στις 4 Μάιου του 1987, έχει κατακτήσει κατά την διάρκεια της καριέρας του πέντε παγκόσμιους τίτλους (στα 250 c.c. το 2006 και 2007 και στο MotoGP το 2010, 2012 και 2015)».

Σύμφωνα με πηγές των διεθνών media, ο Jarvis θα είναι παρών στην συνέντευξη τύπου της Πέμπτης (στην Jerez), γεγονός που δεν συνηθίζεται από τους CEO των αγωνιστικών ομάδων, παρά μόνον σε ανάλογες περιπτώσεις.

Ο Jorge, στις αναμενόμενες ερωτήσεις, θα απαντήσει ασαφώς, επικαλούμενος κοινοτοπίες τύπου «νέες προκλήσεις» και «νέο κεφάλαιο» της καριέρας του, ενώ για τα δύσκολα θα αναλάβει ο «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» Lin Jarvis, ο οποίος έχει κάνει διατριβή στο να ξεγλιστρά αριστοτεχνικά από τις «επικίνδυνες» ερωτήσεις των δημοσιογράφων, οι οποίες προφανώς θα είναι πολλές και ποικίλες κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου.

Κοινό μυστικό όλων είναι ότι η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση του Jorge έχει ξεκινήσει από τον χειμώνα, δεδομένων των εξελίξεων από την Sepang και εντεύθεν.

Παραλλήλως, λόγω του κλίματος που δημιούργησε ο Vale και οι συν αυτώ, ουσιαστικώς ο Lorenzo ποτέ «δεν χάρηκε» κατά τον παραδοσιακό τρόπο τον παγκόσμιο τίτλο του…
…και στην διαδικασία αυτή έχει εν μέρει τις ευθύνες του και ο Jarvis.
Παρέμεινε σκόπιμα αποστασιοποιημένος από τα τεκταινόμενα, διότι στο πίσω μέρος του μυαλού του δρομολογούσε εξελίξεις, για τις οποίες η συγκυρία τον βοηθούσε.

Όσο κι αν πέρασε στα «ψιλά» η είδηση της συμφωνίας του VR46 Camp με την Yamaha, η συνεργασία αυτή αποτελούσε διακαή πόθο της Yamaha, ενώ την ηρνείτο (έως το τέλος του ’15) πεισματικά ο Vale.
Όταν συνέβησαν όσα συνέβησαν, ο Rossi αναδιπλώθηκε και ενέδωσε με αντάλλαγμα την ισχυροποίηση της θέσης του στους κόλπους των μπλε (πέραν των πρόσθετων υλικών απολαβών).

Παραλλήλως, μπήκε στην διαδικασία της συστηματικής αποδόμησης του προφίλ του ισπανού, εξ’ ου και η γνωστή του δήλωση περί Ducati και αρχιδιών…

Είναι σαφές ότι οι ιάπωνες γνώριζαν τις επαφές Lorenzo – Ducati (μόνον αφελείς θα πίστευαν το αντίθετο) και προχώρησαν σε «ηρωική έξοδο», βάζοντας στο τραπέζι δύο προτάσεις ανανέωσης συνεργασίας την ίδια ημέρα και για τους δύο αναβάτες, με εντυπωσιακά (για τα δεδομένα της Yamaha) προτεινόμενα «νούμερα» στην περίπτωση Lorenzo, στα πλαίσια ενός καλά οργανωμένου σκεπτικού.

Ωστόσο, οι μπλε δεν έχουν τις οικονομικές δυνατότητες της Phillip Morris, η οποία θα υπογράψει τις επιταγές για τον ισπανό.
Είναι όμως το ύψος της αμοιβής που καθόρισε το προς τα πού θα γείρει η ζυγαριά;;

Μάλλον όχι…

Ο Jorge γνωρίζει ότι δεν προλαβαίνει να κατακτήσει τους τίτλους που έχει ήδη κατακτήσει ο Vale.

Η ματαιοδοξία του τον οδηγεί σ’ αυτά που έχουν απομείνει και είναι υλοποιήσιμα:

α. να μπει στην ελίτ των αναβατών που έχουν κατακτήσει παγκόσμιους τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές (μόλις πέντε το έχουν επιτύχει στην ιστορία του παγκοσμίου πρωταθλήματος: Geoff Duke, Giacomo Agostini, Eddie Lawson, Vale και Casey Stoner).

β. να επιτύχει αυτό που ο Rossi δεν κατόρθωσε: να κατακτήσει τον τίτλο με τους κόκκινους.

Εάν όντως φέρει έναν τίτλο στην Ducati, λίγοι θα είναι αυτοί που θα σκεφθούν ότι ο Rossi, πιεζόμενος από τις εξελίξεις τις εποχής, αποφάσισε την μετακίνησή του σε λάθος χρόνο και για τους λάθος λόγους, αλλά συγχρόνως ότι η καταλυτική του παρουσία ήταν αυτή που δρομολόγησε τις ραγδαίες εξελίξεις στο ιταλικό εργοστάσιο, οι οποίες το οδήγησαν στο να διαθέτει πλέον αξιόμαχο όπλο και να αναζητεί τον ιδανικό χειριστή του.
Ακόμη και ο ίδιος ο Casey έσκουζε τα χρόνια εκείνα, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»…

Ίσως ο βρετανός δημοσιογράφος Matthew Roberts το διατύπωσε καλύτερα με δυό κουβέντες:

«Παρ’ όλες τις προσπάθειές του, ποτέ δεν σου δινόταν η αίσθηση ότι ο Jorge αποτελούσε πρώτη προτεραιότητα για την Yamaha. Τώρα μπορεί να γίνει ένας Ducatisti δια βίου».

Υπάρχει και συνέχεια…
Θα την διαβάσετε σε άλλη ενότητα…

Top